donderdag 5 september 2013

Beroerd

Iedereen die  het vorige blog heeft gelezen en gereageerd had, bedankt voor de opbeurende woorden. Ik had ze nodig, want mensch, wat voelde ik me bezorgd en beroerd, de grote zoon moest overstappen in Houston en daar 5 uur wachten, wilde roken(bah en snert verslaving) en dat kon alleen buiten, moest door de douane heen en weer terug, smste dat hij zooooo moe was want de nacht van te voren van de opwinding ook niet kunnen slapen, net als ikzelve maar ik was dan weer steeds wakker van jongste dochter die de hele nacht luidkeels zat te brullen->oorpijn). Waarop ik dan weer angstig dacht als hij nu maar niet in slaap gaat vallen tijdens die 5 uur wachttijd, want eenmaal in slaap kun je een kanon afschieten zonder dat hij wakker word.....( en dacht ik dan mist hij vast zijn aansluiting en zit voor eeuwig vast op Houston airport, als een soort van Ton Hanks in de film the terminal KLIK) .
Daarbij bleek ik ook nog een flinke keelontsteking te hebben, wat het deel van heel beroerd voelen nog eens extra versterkte, met koortsaanvallen en hete koortsdromen.
Maar natuurlijk is hij veilig en wel aangekomen en zijn de eerste indrukken geweldig groots en fantastisch.....ik had ook niet anders verwacht.
En hadden ook onze basisschoolkinders gisteren weer vrij, want studiedag......
Ik dacht nog, geef de rest van de week er dan ook bij stelletje aasgieren.
Tevens ben ik ook te vinden op INSTAGRAM klik
waar ik leuke foto's deel van het alledaagse
soort fotodagboek, voor hen die het nog niet wisten.
Dan nog even een hele fijne foto van het bakvisje.
Gewoon het leven is mooi. 
En de zon schijnt.

14 opmerkingen:

  1. Fijn dat alles goedgekomen is! En leuke foto's weer!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Fijn dat hij goed is aangekomen! Het avontuur kan beginnen (al is die vlucht dat natuurlijk ook wel...)

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Mooie foto! En ja, het lot van moeders, eeuwig en altijd zorgen en piekeren. Maar goed dat het goed is afgelopen, het gaat nu beginnen! Sterkte met de keel.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Gewoon maar veilig thuis. Dat is toch wat iedere mama wil? ;o)

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Spannend hoor , het oudste kuiken is dus echt voor een maand op pad...fijn dat je door de moderne techniek wel met hem kan bellen of appen ,dan lijkt de afstand toch wat kleiner , toch !

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Zó herkenbaar, dat gepieker .... Toen middelste voor school naar NY ging (minor) ben ik door de (pre) stress 3 kilo kwijtgeraakt. Dat is me helaas nooit meer gebeurd, dat afvallen :-) ondanks zoon op reis naar Australië en Zuid Amerika, en studerende zonen ergens in het noordoosten van Europa. Zou je er dan toch aan kunnen wennen?

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Brrr ik kan het mij voorstellen hoor!! De middelste belde van de zomer uit spanje omdat een vriendin in het ziekenhuis zat..drie hartslagen gemist hoor!!!
    En heerlijk zwemmen in zee!!!

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Fijn dat hij op plek van bestemming is; hele zorg minder!

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Oei keelontsteking. Gelukkig is alles goed met je zoon. Nu maar genieten van je bakvis.

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Gniffel, vast op de luchthaven net als Tom Hanks. Moeders met fantasie, het is een zegen en een last ;-).

    BeantwoordenVerwijderen
  11. Poeh en dan moet je er nog drie de wereld in sturen ;)

    BeantwoordenVerwijderen
  12. Ik had hetzelfde gevoel toen zoonlief naar Servië ging. Hij was maar liefst 30 uren onderweg. Sterkte met je gezondheid!!

    BeantwoordenVerwijderen

leuk dat je even reageert! bedankt, ik ben dol op reacties!