donderdag 7 december 2017

Te groot


En hoe moet je dan toch leuk naar school, nou deze had het helemaal uitgestippeld:-)
Eergisteren op 5 december natuurlijk. 

woensdag 6 december 2017

Wat vliegt de tijd

 Haalden we eindelijk het naambordje van ons ouderlijk huis eraf-verkocht- hoera! We kijken wel blij, maar het was ook best gek emotioneel moment hoor. Mag je eerlijk weten.
Zorgde de hoeveelheid oude spullen een verstopping in mijn eigen huis....waardoor ik weer eens een aanval van heftige opruimeritis kreeg.  Gelukkig niet al te lang, want man oh man wat is dat vermoeiend.
Altijd leuk als de poes meteen de lege plekken inspecteert.
20171130_123934 
De poes mocht overigens vorige week ook mee naar school, wat iedereen geweldig leuk vond, vooral zijzelf, want vroeger liep ze met de oudste dochter toen die daar op school zat, vaak stiekem de school in.  Waar ze toentertijd steeds uitgezet werd, en nu ze het nooit meer doet, mocht ze opeens mee.
Denk je net je kat en je kinderen getraind te hebben, veranderen de regels opeens ...
waar doe je het allemaal voor he?


zaterdag 21 oktober 2017

School vermoeiend deel 2

Natuurlijk had ik voorgaand probleempje ook (dit jaar wederom) met school, de juf dus, gedeeld.
Die pakte het wonderwel meteen op, en al binnen een uur ofzo, kreeg ik een mailtje dat zij gesproken had met onze dochter.
Ze had stelselmatig vragen gesteld en was er al snel achter dat onze dochter moe was. Zij word 's nachts wel eens wakker en is dan 's morgens zo moe dat ze in haar bed wil blijven liggen en slapen, en niet naar school wil.

Hier vielen wij van onze stoel.
Een heel enkele keer is ze 's nachts wel eens wakker, mag echt geen naam hebben.
Maar  's morgens in bed willen blijven liggen??? om nog verder te slapen? NOPE, dat wil ze echt NOOIT. Ze wil überhaupt het liefst nooit slapen en in bed gaan liggen :-).
Zodra haar ogen open zijn, begint haar dag. Lezen, schrijven, kwekken, spelletje doen :-)

Maar leuk bedacht......van de juf, die kan in ieder geval zeker zijn, die hoeft er niks meer mee.

donderdag 19 oktober 2017

School, je wordt er moe van...

Onze jongste dochter wil liever niet naar school. Elke dag niet.
Iedere morgen zit ze te mokken en treuzelen, want ze wil gewoon liever niet, liever wil ze thuis blijven en is ze druk met dr eigen dingetjes thuis.
Lezen, ze gaat elke week wel 2 x naar de bieb en haalt er een of twee nieuwe boeken op.
Tekenen, enorm produktief, creatief en onstopbaar.
Knutselen, lijmen knippen, friemelen, bergen en bergen zooi prachtige kunstwerken verschijnen elke dag.
Buitenspelen, waveboarden, rennen, gillen, boomklimmen....paardrijden, dieren verzorgen, onze poes uitgebreid knuffelen, spelen met de hond.
Fietsen, klimmen, huttenmaken, overal hutten....
Spelletjes, domino, mensergerjewelniet, kaarten, playmobiel, popjes, legootjes, kapla, zeg maar alles wat rommel maakt ze vindt het geweldig!
Op school, doet ze het goed, ze heeft plezier met dr vriendjes en vriendinnetjes speelt leuk, goede cijfers, is gezellig kwebbelt en kwekt, zit in plusgroepje voor extra uitdaging. Is ze vrolijk.
Maar erheen gaan, er komen, die 100 m zijn s morgens bijna een onmogelijke kloof des wanhoops.
Ze wil gewoon liever niet. Ze heeft er eigenlijk geen tijd voor.



die dus.

word vervolgd.

dinsdag 17 oktober 2017

Nieuwe telefoon

Het is al even geleden dat ik geblogd had, niet omdat ik er geen zin meer in heb, en ook niet omdat ik niks meer te vertellen heb, of niks meer meemaakte de afgelopen tijden..oh my...je moest eens weten.
Maar neen, na ruim 4 jaar trouwe diensten gaf mijn telefoon een samsung note 2 het op.....echt er was niks meer aan te doen.
Dus ik moest een nieuwe(re). Kijk daar ging het fout.
Met den oude kon ik alles....bloggen, lezen, leuke foto's, spelletjes als wordfeuden, en niet geheel onbelangrijk leuke foto's uploaden naar mn blog.
Grom, deze nieuwe kan dat niet. Tenzij ik hem aan een draadje aan mn laptopje hang, en ook dat vind ik een enorme afknapper. Net een drempel te hoog om even snel een blogje het www in te gooien, met leuke foto...
Ik kocht een Huawei p9. Waarom? Nou dat is allemaal de schuld van mijn man. Jaaa Jaa.
Mijn bejaarde samsung en wat ik met mijn telefoon überhaupt wens te doen, daarvoor hoefde ik echt geen duur(dere) samsung te kopen. (ja ik koop altijd mijn telefoons, want ik heb graag lagere maandlasten en daarbij doe ik altijd heel lang met mijn telefoontjes). Aldus de man.
Ik vond hem meteen al minder ehm handig, maar dacht dat ik mogelijk aan de vernieuwde dingesen allemaal moest wennen, en dat heb ik dan dus met alle nieuwe telefoontjes, ook een eventuele samsung note....
Maar, nu na een aantal weken doorbijten, ben ik nog steeds niet gewend, of tenminste doet dat nare ding niet zoals ik het graag wil. Ik haat m.
Pluspunten heeft hij rustig ook wel, ze wegen voor mij echter niet op tegen de minpuntjes, ik vind de foto's ook minder .
Huiluh.
Ik twijfel of ik hem niet weg zal doen.


maandag 4 september 2017

Terug naar school

Vandaag beginnen onze dagelijkse bezigheden weer, de vakantie was werkelijk fantastisch. Prachtig mooie omgeving en zalig weer. Bovenstaande foto kwam de manlief gewoon (noem t maar gewoon) tegen in het bos bij een ochtendwandeling en geocaching met een der kinderen).
Zo relaxed was onze vakantie dus...
Geocaching is iets wat de kinderen al jaren erg leuk vinden om te doen, voor wie het nog niet ehct kent, je zoekt (via een app) waar je ook in je buurt bent naar een "schat" en je weet nooit wta het is en ook niet waar precies het ligt. Het is voor onze kinderen iig een hele goede motivator om een stuk te gaan wandelen, op zoek naar...Serieus, het wandelen gaat zoveel beter.
En zelf word je ook enthousiaster als de kinderen eens zonder te klagen dat t warm, steil, ikwillievernaartzwembad-ofweetikwatnuweer is meelopen.

zondag 6 augustus 2017

Laat op vakantie

De jongste kinderen gaan hun derde week al in, schoolvakantie.De beide groters hebben sinds deze week ook vakantie, heerlijk en gaan zelf met vrienden en aanhang op vakantie. En zowel de man, als ik hebben nog een weekje werken voor de boeg.
Ik heb het idee dat de avonden al korter worden en van de week (oké, met regen en donkerte, en nattigheid) de smeltkaars al aangehad, met de verrukkelijke geur van kers/kaneel( je zou de lucht alleen al op kunnen vreten zo lekker).
En dan gaan wij nog op vakantie.....heb er ook zo vreselijk zin in, even weg van de alledaagse beslommeringen, even in ons minihuisje op wielen.
We hebben best enerverende tijden achter de rug, mijn vader die toch plosteling overleed, eind februari, mijn moedertje, die we naar een gesloten dementie afdeling moesten brengen, waar ze nu woont, en waar zij het naar eigen zeggen, naar omstandigheden goed heeft, ze begrijpt (nog) heel goed dat ze niet zelfstandig thuis meer kan wonen en vraagt daar (gelukkig) ook nooit om. Ik zeg gelukkig, maar aan de andere kant word ik er zelf ook wel eens verdrietig over, ze vergeet een hoop en heeft het idee dat zij daar nu al jaren woont, terwijl ze ook goed weet dat haar besef van tijd verstoord is. Want elke keer als ik kom zegt ze wat heb ik je een tijd niet gezien, en daar snel achteraan, ik weet dat je elke week 2 x komt, maar in mijn hoofd lijkt het veel langer. Dan denk ik ach, mn hartelapje zit hele dagen te wachten tot we langs komen, wat niet helemaal waar is natuurlijk, want ze doet aan alle activiteiten mee. En ook komen haar lieve vriendinnen vaak langs en doen leuke dingen met haar. Maar het zijn van die emoties, die ik heb, verdriet, verloren voelen, als ze weer eens denkt dat ik haar moeder ben, ipv zij de mijne. Ik word er wel eens moe en leeg van, leeg in de zin want energieloos, futloos, en verdrietig.
Want ook hun grote overvolle huis leegruimen en verkopen,  alle herinneringen die door je handen gaan, allemaal emoties......
Ja, ik ben wel toe aan een tijdje weg, even niks, beetje staren naar de rivier, de lucht, franse natuur, het meer en de vogels horen fluiten. Beetje zwemmen, wandelen, spelletjes doen met de kids, praten met de manlief, boeken mee, jeweetwel....
Maar niet al te ver weg, want ik anders mis ik iedereen zo en ik wil moet immers ook weer terug na een paar weken, en als ik erin kijk, in onze nieuwe nouja niks nieuw, gewoon tweedehands hoor, caravan, maar nieuw voor ons, want pas aangeschaft, en ik weer eens zie met hoe weinig, je->ikdus, het ook gewoon red, daar kunnen geen 100 boeken van opruim-en-orden-uw-zaken-goeroe tegen op.
En ik vind het wel een nadeel, zo als laatste groep op vakantie gaan, omdat ik er al zo'n zin in heb, en als je bedenkt dat als we terugkomen dan meteen de scholen alweer beginnen, ieeeeks, dan is de zomer al zowat voorbij.
Dat de herfst voor de deur staat ervaar ik nu al een beetje, sommige stukken in de natuur ruiken al naar herfst....


donderdag 27 juli 2017

Die jongentjes he? die nooit zichzelf mogen zijn

Ook ik, nee zelfs ik, kon er niet omheen, langs diverse wegen kwam hij op mijn digitale pad, die reclame van SIRE KLIK waar allerlei hooggeleerden uitleggen dat jongens graag ehm tja gewoon graag jongensdingen doen.
Dan den ik DUHUUUU dat had iedere moeder ook kunnen vertellen hoor, ik hoor niks nieuws zeg maar ...
Daarbij dacht ik nog meer hoor, dat het rustig meevalt, laat sire eens  mijn gewone jongetje eens onder de loep houden......en serieus, na dat filmpje denk ik dan, dat ze dan opgelucht adem halen, of acuut grijze haren krijgen.....net als ik, en er nooit meer een rustige nachtrust van hebben;-)
Denkend aan die keren dat hij nat, want gevallen in sloot/zee/zwembad, vies, 2 gebroken armen, gat in de broek etc etc thuis kwam.

dinsdag 11 juli 2017

Tuinsetje

In onze tuin stond een soort van pipi langkous-achtig bij elkaar geraapt zooitje stoelen en een grote houten tafel, met gat in het midden voor de parasol.
Ik was er best happy mee, omdat IK het gezellig vond, sommige zouden het lelijk en vreselijk on-stylisch vinden, nou ook dat klopt :-)
Maar eerlijk is eerlijk de ene stoel na de andere begon het uiteindelijk op te geven, of bijna....dus ik moest wat anders.
Nu zat vooral mijn oudste zoon enorm te jubelen over leuke loungestejes in de tuin.....zjucht, zjucht....na ongeveeer ene jaar zjuchten, besloot ik in een aanval van waanzinnigheid eens te gaan kijken en wat ik zag was prachtig hoor! Ik zag pinterest-waardige setjes en de allerleukste opstellingen....maar ik kon geen keuze maken.
Nog weer wat weken later, ging ik nog eens kijken met  de drie jongsten. En vonden we er een, die voldeed aan de meeste eisen, niet een te lage zit, want dan krijgen we mn moeder er nooit meer uit getakeld, met haar versleten heup. En zelf vind ik heel laag zitten ook minder fijn :-)
En ik wilde een grote soort eettafel erbij zodat we tenminste lekker vaak eraan buiten kunnen eten, daar ben ik dol op.
Nou ik nam hem meteen mee, in een aanhanger  geleend van het bedrijf, maar thuis gekomen bleek hij net niet te passen.
KAK
Of eerlijk gezegd paste hij net wel, als ik tenminste mijn halve tuin, mijn heerlijk woeste struik, waarachter ik me heerlijk beschut voel, en die gonst van de hommels weghaalde.
Maar goed, ik ben nu dus een beetje in de fase van de nieuwe kamerjas ...... en wil nu de hele tuin renoveren.
Geintje, dat zou mijn oudste zoon wel willen, ik pas mijn wilde bloem en struikgewas gewoon wat aan hahahahahahahaha

woensdag 21 juni 2017

Te fruitig wat dan...

Twee weken geleden had ik nierbekkenontsteking, man, man , man wat was ik daar beroerd en ziek van, ik lag zo te rillen en te klappertanden dat ik daardoor uit mn bed viel, en was echt vreselijk koortsig en naar.
Niks smaakte me meer, ook na t starten van de anti-biotica niet, behalve zurige dingen, water met limoen, citroen door mn thee, al het fruit stond me tegen, want walgelijk zoet vond ik t, behalve abrokozen.....
Heerlijk, ik at niks behalve abrikozen enkele dagen.
En toen ik beter was dacht ik, ik neem nog lekker 2 dozen mee, bij de groenteboer op de markt, waar ik vervolgens bij de kassa nog 2 dozen, deze zijn erg rijp moeten vandaag op, meekreeg...
Toen had ik zelf een overdosis abrikoos....
En de rest van mijn gezin is er niet dol op, ja eentje ofzo is prima...
Daarna keken ze me aan, vanaf de fruitschaal op het aanrecht, elke dag keken ze naar me, een werd zelfs al rot van het wachten.....snert, weggooien vind ik echt niet kunnen en NOG twee dozen vond ik zo om op te eten in mn uppie toch to much.
Dus maakte ik er jam van, ik had nog nooit abrikozenjam gemaakt, maar yummie wat is dat lekker, ik nam het recept waarbij er ook gember doorheen moest en limoen, of citroensap en rasp.
KLIK voor de link naar het recept.
Enne het klinkt vreemd, het werden maar 3 flinke potten jam, maar toch werd ik zoals zo vaak van koken, erg gewoon heel erg blij van. En ik kreeg zelfs zin om nog meer jammetjes te maken, ik spaar nu manisch lege potten, en ben van plan om deze zomer een voorraad jam voor het hele komende jaar te gaan maken.
Er gaat hier ongeveer 1 pot per 14 dagen doorheen, behalve als het zelfgemaakte jam is, dan is het een pot per week wel.
Djeeeee.... moet nog 50 potten gaan maken dus......
Als er nog iemand is die ook een keilekkere anders dan gewone aardbeijam etc combi heeft? Ik hou me aanbevolen voor een recept.


En ja....zo gaat het niet goed met aanleggen der voorraad, beide potten zijn opengemaakt en gebruikt, dus, ik zal er een geheime bergplaats, verborgen voor de kinderen moeten maken. 

vrijdag 16 juni 2017

Tijd nodig

Hallo aan allen, na een periode waar van alles gebeurde en gebeuren moest, wil ik toch nu ik me weer wat herpakt heb mijn blog weer oppakken, want ik mis het wel en schrijf/schreef en lees altijd met plezier ook bij jullie allen.
Hoewel nog steeds niet alles rozengeur en maneschijn is, zijn we toch in rustiger vaarwater. En hoe vervelend en verdrietig het ook is, dat bv mijn moeder nooit meer alleen kan wonen, het is goed, daar waar ze nu zit, gesloten afdeling vol met lotgenoten (dementerenden), ze is echt ontspannen en blij.
Hoewel ik nog wel moeite kan hebben met de soms penetrante urinegeuren, die walmen over de gang, mijn moeder heeft het naar haar zin, en begrijpt goed dat ze niet alleen kan wonen, en dus is dit tweede keus, maar wel oké, lekker bij ons en ook mijn broer in de buurt, ze gaat vaak een dagje mee naar een van onze huizen, en er zijn tal  van leuke en ook dagelijkse activiteiten waar ze naar hartenlust aan meedoet.
Ik zie het, en het verbaasde me enorm, maar het is echt zo, ze lijkt de tijd dat ze thuis woonde al vergeten (net als mijn vader met wie ze 52  jaar getrouwd geweest is) en denkt dat ze al jaren daar zit.
Ze heeft het er zo goed dat ze zelfs klaagde dat de linnenkamer haar kleren te heet waste, want alles is wat te strak geworden, maar dat kan natuurlijk ook gewoon komen van het feit dat ze 6 kilo is aan gekomen sinds ze daar zit. :-) wat ze op zich goed kon gebruiken, want thuis vergat ze vaak te eten, zoals ze vaak van alles vergeet.

vrijdag 3 maart 2017

eten

In die afgelopen hectische weken, waarin we zo druk waren met mijn ouders, werd ook onze eigen poes ernstig ziek, en lag zij een week in de dierenkliniek.
Waar we ook juist in diezelfde tijd de oude hond van mn ouders in moesten laten slapen, omdat die eigenlijk begon, hij liet alles lopen, kon niks meer ophouden en was al over de 15 jaar, nu had hij dat al vaker, eens een ongelukje in huis, maar nooit zo lang en dus vonden mijn ouders terecht dat zijn tijd was gekomen.
Wat niet wegneemt dat de 2 oudsten en ik dat vreselijk vonden om te doen en we er huilend bij stonden, onderwijl de oude ook dementerende hond iedereen blij en opgewekt kwisplelend aankeek.
Bah wat een ellende zeg.....
Dit was zo'n beetje de eerste kaart van het wankele kaartenhuis van het leven waarin mijn ouders de laatste maanden zaten... en je weet...trek er een kaart uit en dan gaat de hele boel langzaam tegen de vlakte.
Wat je ook doet.
Maar goed voor eten koken, mijn hobby, was best weinig tijd, sterker nog, we hadden amper tijd om te eten. De zorg om en rond mijn moeder die niet alleen thuis kon blijven toen mijn vader uiteindelijk opgenomen werd in het ziekenhuis.
We aten veel comfortfood, soep, al dan niet zelf gemaakt, want soep met een broodje, t is warm en het voelt lekker, altijd makkelijk, ook snel op te warmen en weg te slobberen, ook en juist in zulke tijden, maar ook, aten de oudste dochter en ik een halve bak ijs op, en een stuk chocolade, toen waren we goed misselijk en hadden we niet alleen buikpijn van zorgen en verdriet, maar ook van dat ijs, en gek genoeg, voelde het fijn...
Je ook lijfelijk zo rot te voelen en we hebben veel gehuild, we zijn nog steeds huilerig......als ik eerlijk ben.
En na de begrafenis, vroeg oudste zoon, wat we thuis zouden eten, want hij had wel weer zin in iets met verse groentes enzo....
HolieMolie, als hij, de snack-koning in ons huis dat vraagt.....dan weet je hoe erg t was----schaam----
Maar ook die dag, na de begrafenis aten we restjes op, uit de vriezer, uit de koelkast, er was van alles, restjes soep, nog een portie patat om te bakken, een kroketje, broodjes, en stamppotten, maar nee hij warmde de halve pizza uit de vriezer op, ik bood hem voor erbij een stronk rauwe brokolie aan....
Maar de rest van deze week maakte ik een fijne detox en terug naar de verse groentes slag.
En aten we hutspot, rauwe andijvie stimpestamp, en roerbak pan vol met verse groentjes en zilvervliesrijst, en vanavond een tortilla omelet lekker met Mexicaanse groentemix.
Ik dronk weer veel verse groene thee, haalde op de markt verse groentes fruit en een dikke bos munt, want in de tuin groeit t nog niet, en dronk weer liters muntthee, deed weer braaf ontspannings- en ademhalingsoefeningen, liep lange rondjes met de hond. Zat een paar avonden met manliefje op de bank.....
Maar ik slaap nog steeds heel slecht, en mijn rug/schouderpartij zitten helemaal pijnlijk gespannen vast van de stress.

dinsdag 28 februari 2017

Verdriet

Hoe raar ben ik, dat ik nog een keer met de telefoon van mijn ouders/ouderlijk huis mijn eigen huisnummer bel, zodat als ik thuis kom, hun nummer nog een keer zie staan op mijn nummer melder.
Voor de laatste keer.
Afgelopen weken waren zo druk, met de zorgen om mijn beide ouders, mijn vader is (toch nog) onverwacht overleden en mijn moeder kan zonder hem niet meer zelfstandig wonen, vanwege de ziekte Alzheimer.
In een klap, is alles weg. Daar.
Natuurlijk hebben we mn moeder nog (gelukkig wel zeg), maar neem van mij aan dat zo moeilijk als je denkt dat het is om je hartelapje naar het verpleeghuis te brengen.....het is nog 100 x moeilijker.
Lamgeslagen en leeg, verdrietig en heel erg moe, zo voelen wij ons allen hier eigenlijk.

maandag 23 januari 2017

Energie hebben

Weken van snot en donkerte en kou, ijspegels, mist, ik was echt helemaal door mn energie heen, geen enkele puf had ik.
Ik kreeg zelfs geen boek meer uitgelezen, zo futloos. De blogjes, pinterest het kon me echt niets meer boeien, kun je nagaan hoe futloos ik was, want dat kan bijna altijd wel....
De winterdip? ik had m denk ik flink te pakken, of hij mij....

Maar gisteren in de warme jonge voorjaarszon kon ik het al ruiken.... de lente, het voorjaar en in ieder geval wat meer daglicht(minuten) komen echt eraan! En opeens heb ik overal weer zin in, lees ik weer 3 boeken tegelijk ( nouja in bed de een en beneden in de woonkamer de ander, en een derde zit in de zwemlestas) ....
Poe waarom ik er nou zo'n last van had? Ik weet het serieus niet.
Dat bevroren ochtendgebeuren met betoverende beelden vind ik best mooi maar ik heb t gezien en ben dr weer klaar mee hoor.
Ik had zelfs van het fenomeen uitgesneeuwde mist prachtige foto's gemaakt tijdens de ochtend wandeling met den hond, bleken ze alleen bij thuiskomst allemaal beslagen te zijn en ehm dus niet echt de moeite van bewaren waard.
Maar ik was even een tijdje helemaal in het betoverend mooie moment geweest en heb ervan genoten.
En nu dus weer wat meer energie, en puf en weer overal zin in, ik ging zelfs weer eens naar de actione, helemaal in mn uppie, met als doel een nieuwe ijskrabber de andere was gebroken en de manlief wilde er ook nog weer een, want zijn ontdooispray was op, en hondenkoekjes in alle smaken, die vindt hij lekker en zijn daar vaak leuk geprijsd.
Nou uitverkocht was het, die ontdooispray, gelukkig lagen er nog wel ijskrabbers.
Nam ik nog iets mee, wat niet op mn lijstje stond?
Jahaaa een nieuwe make-uptasje want in mn oude had een potje gelekt en was t werkelijk smerig plakkerig van binnen en tevens was de sluiting al tijden stuk waardoor en steeds van alles uit valt.
Misschien heb ik toch ook last van het action-effect? Vlijtige lies had het er vandaag net over.
Argh zo lijkt die ijskrabber net een eng make-up plamuur mes.....
Is het geen schatje die tas? 

maandag 9 januari 2017

Het jaar is weer begonnen

En dan vandaag de hele kudde weer eens lekker naar school-werk-of stage- heerlijke rust in huis.
Een flinke verkoudheid maakt dat ik me moe en futloos voel.
Sneeuw hebben we hier maar enkele uren zien liggen. Het voorjaar mag wat mij betreft beginnen.
De snottebellen kunnen samen met de kerstballen voor de rest van het jaar in een doos op zolder liggen.
Hatshie 

vrijdag 23 december 2016

School

Hoera vanaf nu hebben we vakantie, of mijn kinderen dan toch ten minste, zelf werk ik altijd met de kerst.
Maar voor het zo ver was dat we in deze oase van rust zijn gekomen......er moest nog van alles op school, en dan die enorme mistroostige donkere nattige dagen BLEH, ben blij dat de middag weer een minuutje extra licht heeft, ook al merk ik er nog niet echt veel van. Het psychologisch effect is groot bij mij :-)
Ik zie de zon weer schijnen aan de horizonten, lekker!
Met de basisschool van mijn twee jongsten mocht er ook dit jaar weer geschaatst worden, leuk zo je denken...
Nou, ik ging weer eens mee als rij moeder en kreeg 6 wilde woeste zwijntjes kinders mee, waarvan 2 van mijzelf, maar druk dat ze waren, je kunt t gerust DRUK noemen. Niet te harden.
Een enkeling lukte het zelfstandig de schaatsen aan en dicht geklikt te krijgen de andere mormels moesten geholpen worden. En daar waar mijn kinderen zich onder hun jas in een lekker soepel fleece vest gehesen hadden, zodat ze daar in konden schaatsen, en anderen dikke schaatstruien aan hadden voor het zelfde idee, jas uit, het was immers overdekt...
Stond daar een manisch juffie van school te stampvoeten dat de kinderen allemaal hun jas aanmoesten. Op mijn vraag waarom dan? Stampvoette zij: omdat ik het wil!
Ik was totally lost, wat kun je in godsnaam tegen zuks doen? En daarbij als zelfs ik dat zo voel hoe zullen onze kinderen zich daar dan niet bij voelen?
Bij nogmaals navragen, wat ik bijna niet durfde onder haar dwingende killerblikken.....was ze bang dat de kinderen NAT zouden worden als ze vielen op het ijs, van het ijsschraapsel....

Nou op zich, kunnen mijn kinderen wel tegen een beetje nattigheid, het droogt namelijk vaak vanzelf weer op en daarbij was het echt niet koud.
Maar het mocht echt niet, en het ging niet gebeuren....
Ik geloof niet dat ik volgend jaar nog mee wil als rijloeder.

donderdag 22 december 2016

Fijne feestdagen iedereen

zoals je ziet, wij zijn er klaar voor 
:-) 

zaterdag 19 november 2016

Wasbergen

Vanmorgen weer een flink aantal wasmanden opgevouwen en dan heb ik die berg eenlingen over dus.
Die er rechts naast ligt.
Ik haat het.
Huishoudelijke beslommeringen en een klaagzang over eenzaamheid der sokken.

Waar oh waar,
blijft de andere helft van het paar?
waar met fris gewassen geur,
is de andere van diezelfde kleur?
 

woensdag 16 november 2016

Open deur, ik beken

Thuihuuis, doe ik de deur niet dicht als ik op te toilet zit.
Waarschijnlijk ergens in de 22 jaar dat ik moeder ben, zo ontstaan, ik kan me nog vaag een periode herinneren dat er standaard 2 kleine purkjes op mn schoot zaten waar ik ook zat.....
Maar, ik zit er gewoon echt niet mee, vaak zit ik te kwekken met d'een of d'ander , en ook oudste dochter heeft deze gewoonte.
Mijn oudste zoon echter vindt het vreselijk, hihihi en kan er helemaal niet tegen. Niet meer, moet ik zeggen, want het is pas echt sinds de laatste tijd dat hij daarover piept.

maandag 14 november 2016

Rooskleurig

Zo rooskleurig begon vanmorgen de dag, op mn instagram is hij iets mooier van kleur, zoals hij echt was zeg maar.
Maar gisteren vierden we dan nog het kinderfeestje van onze jongste die in de zomer jarig is, maar precies in de vakantie, en dan zijn al haar vriendinnen weg, ofzo.
En zo'n kinderfeestje moeten doen, voelt dan als een soort van negatieve energie slurper, op een gegeven moment moet het maar eens gedaan zijn.
Wij zijn nogal van de uithuizige feestjes, niks is zo lekker als na t feestje in een rustig en schoon huis komen !
Dat ging goed gepaard met haar wens om er een zwemfeestje van te maken. Zo gezegd, zo gedaan. Na de gouweouwe: plakje-cake versieren en opeten, gingen we snel op pad. Nouja, de manlief en oudste dochter ging mee. Maar ach en wee, man, man, man, kwam het door de komende supermaan? Maar wat konden die kinders schreeuwen en snerpen zeg.
De rust thuis was werkelijk iedere euro waard!

dinsdag 8 november 2016

Hoe komt het toch

Dat als ik de wekker extra vroeg zet om extra vroeg in rust enzo op te staan, zonder stress enzo, ik NOG vroeger uit mezelf wakker word.
Ik me dan helemaal fit voel?
En als ik dan verleid word om nog wat te blijven liggen, want groters zijn lekker uit zichzelf op tijd wakker en opgestaan enzo, ik heerlijk in slaap val en vervolgens hondsmoe en verrot wakker word?
De 2 jongsten altijd vroege vogels zijn en net op deze dag dat IK vroeg wakker was, maar bleven slapen tot ik ze om 7:35 uur maar gewekt heb ( de mormels).

zondag 6 november 2016

Dipje

Ik zit serieus al een week of wat in een dip, geen writersblock ofzo, maar gewoon persoonlijk. Ik voel me niet zo lekker, beroerd zelfs.
Naar en rot....
Probeer mn best te doen door veel van het goede te doen.
Je weet wel, groentes eten, fruit, sapjes, vroeg naar bed, wat leuke gezellige boekjes en blaadjes lezen.Wandelen, en weetje, niks hielp. Ik bleef me naar voelen.  Warme chocolademelk....chocola...
Maar het lukte me deze week gewoon even niet.
Bah.
Maar gelukkig, een nieuwe week een nieuwe dag, nieuwe kansen, en zeg nu zelf, als je beneden komt en er staat zo'n prachtig bouwwerk op je te wachten -dan kun je wel huilen -wat een  zooi word je toch helemaal blij?

maandag 24 oktober 2016

De pisang

De vakantie is weer voor bij eindelijk iedereen even van de vloer, en tijd voor mezelf en een blogje.
Alhoewel de man tegenover me zit aan tafel, want op maandags werkt hij vaak thuis, wat lekker is, want dan gaat hij ook met de 2 jongsten naar de zwemlessen, in de namiddag. ( zijn normale thuiskomtijd is vanaf 1930 uur op andere werkdagen. Dus gezellig is het wel).
Verder was ook ikzelf wel vrij in de vakantie, maar door het slechte weer, veel regen en hoestende en hangerige kinderen, hebben we eigenlijk niet veel "gedaan" . Vooral heel veel lego over de vloer en heel veel geknutseld, en spelletjes gedaan, ganzenbord, want ik speel uit principe geen mensergerjewel.
Er bestaat een gevaar dat het wel haast een kookblog lijkt, maar deze was zo verukkeluk dat ik hem even MOEST delen...
Oh en zo gemakkelijk , de jongste dochter en de man kunnen de was doen in deze ;-)
 

En het schijnt, dat als je hem een dag of wat laat staat de smaken nog lekkerder en intenser worden.
Helaas red hij dat bij ons thuis nooit. Dus of dat waar is?


Met dank aan collega D. die me dit recept apte 
Ik deed ongeveer de helft minder suiker en 2 flinke bananen. 

donderdag 13 oktober 2016

extern geheugensteun

Omdat ik werk en graag dingen ordelijk bij wil houden, of meer nog,  moet het ook, want voor diverse inlogdingen moet je 2 maandelijks je wachtwoord aanpassen en die mag dan weer niet te veel op de oude lijken bladiebla, waardoor ik zelf meerdere malen mijn nieuwe geniaal vergezocht gevonden wachtwoord kwijt was en ik tot mijn schande weer nieuwe inlogcodes verzoek moest doen. (en nee ik zet niet de wachtwoorden erin, maar geheugensteuntjes die mij het wachtwoord doen weten , bijvoorbeeld. wachtwoord:de naam van je eerste hamster, cijfer:het aantal letters van die naam. jaja  ik had meesterspion kunnen worden nietwaar? )
Daarom dus, en omdat tijdens bij/nascholingen weer de nieuwste items gedeeld worden, waarvan ik denk dat is handig om te onthouden en allerlei handige (zak)kaartjes uitgedeeld worden waarvan ik OOK de handigheid weer inzie. (vooral en vaak juist van dingen die ik niet al te vaak gebruik/zie en doe) daarom heb ik al jaren een boekje.
 
Een notitieboekje.
Een aantekenboekje.
Extern geheugen.
Soort van bulletjournal kun je eigenlijk wel zeggen. 

  
Kijk al de handige kaartjes enzo.

 
Hij   geeft het op met me  begint uit elkaar te vallen.
 Ik denk dat ik deze ongeveer 5 jaar in gebruik heb en nog niet alle blaadjes zijn beschreven of volgeplakt. Maar sommige dingen zijn ook alweer doorgekrast, want volbracht of niet meer geldig en vervangen door andere lijstjes.

Helaas, want dat betekent dat ik een nieuwe moet beginnen, en van deze weet ik zo lekker wat en waar alles staat.
Voor als ik het eens nodig heb. 
En zo redelijk goed en tevreden ik er in die setting mee ben en zo handig ook.
Zo krijg ik het voor thuis/privé  zomaar nooit voor elkaar, ik stop er altijd weer mee, of raak hem kwijt, wat ook gewoon weer betekent dat het niet werkt.
Of ik raakt ontmoedigd door steeds dezelfde taakjes te zien voorbijkomen....
Of ik raak overweldigd door de enorme waslijsten die ik thuis weet te bedenken van nog te doen dingen....
Of het is mooi weer en het strand roept me.....of het is slecht weer en donkerig en herfst bv, dat kan ik alleen maar aan andere dingen denken, lees dat boek, etc etc .
Maar toch denk ik wel regelmatig wellicht geeft het ook wel helderheid en een soort rust. (net zoals bv de weekmenu's dat mij geven)
Wie weet begin ik er toch weer mee dus.

woensdag 12 oktober 2016

recept atjar van de maandagmorgen

Ik doe altijd maar wat, beetje uit de losse pols.

Ik had 500 gr gewassen taugé, dat was mn uitgangspunt.
Dan heb ik dus 500 ml vocht nodig...dat past toevallig ook precies goed in mn weckpot.
-250 ml natuurazijn
-250 ml water
Weet je niet precies of dat genoeg is neem dan van beide meer.
-5 eetlepels suiker
-2 theelepels zout
-theelepel gemalen peper
-2 theelepels kunjit
-en als je zoals ik van pittig houd, een heel rood pepertje in stukjes gesneden
En omdat het zo leuk staat een  winter- wortel grof geraspt of julienne gesneden .
Vocht en kruiden in een pannetje laten koken, enkele minuten, dan de de groentes in de pan erbij, laat ene minuut of 8 goed doorkoken. Giet in schone weckpot en koel/donker wegzetten, wel een maand houdbaar.

maandag 10 oktober 2016

Maandagmorgen

Maandagmorgen vind ik zelf niet vervelend, of tenminste niet vervelender dan de andere morgens van de week. Misschien komt het omdat ik zelf onregelmatige diensten werk.
Of omdat ik toch wel een soort van avondmens ben, van mezelf dan he. Want sinds ik kinderen heb, ben ik toch ongemerkt een soort van vroege vogel geworden. En eerlijk is eerlijk soms kan ik werkelijk ook wel eens genieten van vroeg opstaan en dan even de stilte in het huis nog, even een kopje thee voor mezelf, voordat alweer de hectische dag beginnen gaat.
En soms heb ik juist op die maandagen een extra schoon schrift gevoel....
En dan voordat ik de stofzuiger en dweil erdoorheen jaag, doe ik eerst wat "projecten" van mezelf.
Vanmorgen maakte ik al vroeg deze enorme pot atjar met verse taugé en wortelreepjes.
En tevens ben ik alweer enige weken in de weer met heksenbrowsels waterkefir en hoe dat een beetje te drinken is enzo....maar daarover later eens eens een blogje.

 

dinsdag 27 september 2016

Herfstkleedjes

Terwijl het overdag echt nog zomers heet is hier (in de tuin in ieder geval wel)
is het 'smorgens en 's avonds al best frisjes.
Dus komen mijn "kleedjes" en lange vesten weer tevoorschijn.
Heerlijk vind ik ze, vooral dat beige lange vest.
Maar ook de poncho-achtige omslachtigheden.
Waarvan ik er meteen maar 2 kocht, omdat ik al wel dacht dat mijn oudste dochter er ook dol op is.
En een paar nieuwe fleece-dekentjes voor koude avonden, de vorige zijn verdwenen(met een der groters meegenomen en nooit meer thuis terug gezien, of wel thuisgekomen, maar zodanig onder de takjes en andere bosgrondmaterialen, dat ik liever mijn wasmachine heel wou houden en het derde fleece dekentje was door de kat bevuild, toen die een keertje flink aan de scheiterij was, daar werd ik zelf zo misselijk van, werkelijk, die heb ik zelf meteen weggesmeten in de kliko)

 
Ik ben er nogal dol op . 

donderdag 22 september 2016

Echt handig, een tip.

Zelden ben ik zo blij geweest met de lunchdozen als dit jaar. 
Gekocht bij IKEA klik deze zijn het.

Ik was daar op een snikhete dag voor het eerst MET kinderen en mijn vriendin en haar  mormels kinderen mee, wat een vreselijke ervaring...ik doe dat dus NOOIT meer...
Ondanks dat we eerst een hele dag in een buitenspeeltuin waren, waren de kinderen druk als een kudde wilde kangaroes, en bij elke verslapping van moederlijk toezicht sprongen ze in groepen van 2 op/over/onder/door de ikea-inspiratie-huisjes.....


Ik werd er nogal erg NIET ontspannen en oververhit van, zeg maar....
zo heet dat ik dacht, de overgang is spontaan en acuut begonnen, ik heb vast zo'n opvliegerhitteflush ofzo, maar nee, alle moeders keken zo verhit....
Maar goed, de dozen.

Op onze basisschool hebben ze les volgens continue rooster zoals dat heet, wat in praktijk betekent dat de jongsten ma-di-do de hele dag op school zitten en blijven. 
De brooddozen worden dus veel gebruikt en eerlijk is eerlijk die van de mepal zien er superleuk uit, maar hebben hier in huis geen lang leven. (mepal heeft een prima garantie, ik blogde er al eens eerder over, maar ik wil gewoon niet steeds met stuk spul zitten).
Deze dozen hebben 2 inzetdelen nog, een grotere waar bv 2 boterhammetjes in kunnen en dan nog zo een deel met een middenscheiding, waar je dus makkelijk kleine dingetjes apart in mee kunt verpakken, die elkaar niet aanraken( mogen, je weet hoe kinderen soms zijn).
Ook de bijpassende drinkflessen gekocht, gaat een ruime hoeveelheid drinken in, is mooi helder dus je kunt goed zien dat de fles ook van binnen goed schoon is, als je hem vult.
Ehm ja ik weet wel RVS gaat vast nog langer mee, maar de eens liet dr flesje vallen, lelijke deuk en dop sloot niet meer zo goed...de ander raakte hem kwijt, dat vond ik een beetje dure strop. De derde beweert er nooit een gehad te hebben, en nummer 4 ...daarvan ligt hij "ergens"....
Nee dan deze.....
De brooddoos is 4,99 en t flesje 2,50 ofzo.
Ik /wij zijn er blij mee!
 

woensdag 21 september 2016

Te veel ballen in de lucht

Soms ben ik zo druk, dan vergeet ik wel eens wat, nouja, niet echt vergeten, het is meer dat ik er gewoon dan even niet meer aan denk.
Dat heb ik dan vooral met bv groente of fruit wat ik gekocht heb. Soms .....is het dan een rotte bende geworden, brr, zo walgelijk.
Maar soms, zijn het net kadootjes als je ze terug vind, eerlijk gezegd vond ik de paprika en de peper die ik van 2 verschillende collegaatjes met moestuin kreeg er eigenlijk mooier op geworden.

En ehm ook iets gerimpelder, dat wel...
t zijn net mensen ;-) 

woensdag 14 september 2016

Als ze slapen

Ik vind het altijd (nog) leuk bij mijn slapende kinderen te kijken.
Maar de groters, die zie ik niet zo vaak, want privacy....ook belangrijk op een bepaalde leeftijd.  
En dat begrijp ik ook. Soms kijk ik wel eens als ik niet zeker weet of ze na het uitgaan al thuisgekomen zijn, en dan grommen en brommen, ze soms tegen me Mahaaaaam...jaja, maar als ik het niet weer blijf ik wakker liggen en piekerpeinzen, over de meest vreselijke scenario's :-).
Maar ja, slapen ze in de woonkamer, of in de tuin, of op de trampo, dan zijn ze mijn, en dan kijk ik, en voel me ontroerd door de onbevangenheid en onschuld die ze uitstralen. Die mond halfopen en zo opgekruld liggend.

dinsdag 13 september 2016

Digitaal overprikkelde vrouw

Dat was ik de laatste tijden zomaar een beetje, voor de zomervakantie al besloot ik eens wat te minderen, want dan gaat het bijna vanzelf, meer buiten, minder binnen zijn. Minder online.
Het gaat in de zomer vaak makkelijker, door het mooiere weer, door meer vrije tijd/vakantie, door herbezinnen, inspiratie hervinden, en door het relaxter zijn, want geen school en gejaag daaromheen.
En het beviel me eigenlijk goed, en als vanzelf ging het door, ik heb ouderwets lekkere stapel boeken uitgelezen, en alweer een nieuwe stapel liggen.
Het aanhoudende mooie weer geeft me nog steeds een zalig zomerig en vrij gevoel. Terwijl de scholen en het werk en de zwemlessen etc al lang weer begonnen zijn. We laten nog vaak de boel de boel en gaan met de jongsten veel naar t strand, waar het altijd fijn is....
De grote kinderen gaan ook nog steeds bijna daaglijks na het strand, voor school een fris duikje nemen, of na het werk. Zeehondjes spotten terwijl je zwemt.

En natuurlijk moet er ook gegeten worden, maar dat is deze maand zo heerlijk, veel vers fruit, zo van het land, en veel lekkere groentes, ook allemaal nog lekker vers.
En kookte ik weer eens iets wat iedereen hier graag lust. Gado Gado. Makkelijk van te voren klaar te maken, de pindasaus opwarmen, meer hoeft het soms niet te zijn.




Minder online is best fijn, maar het (bijna ) dagelijks bloggen en ook lezen bij de anderen heb ik wel gemist, en dat ga ik toch weer doen. Maar minder....