dinsdag 8 juni 2010

bonzend hart

Oudste puberzoon gaat een weekje naar de Belgische Ardennen, met de examenklassen,school dus.Brrr surveivallen, kajakken, abzeilen brrrr aaaaaargh.... de hele week  probeer ik al te polsen en te checken of de tas al een beetje ingepakt is, maar hij bromt :laat me nu maar, ik doe het zelf wel, mam... toe ZELF doen (hij lijkt de peuterzoon wel ;-) ) opvoeden is loslaten denk ik dan en dus liet ik dit item los.
Zolang mogelijk heb ik het enge boekje met daarin de reisbeschrijving weggelegd en niet in gekeken, want van al die dingen in combi met mijn kind en ik zover weg .... mijn hart gaat spontaan hurry hurry op naar de 180bpm(beatsperminut) .
Ik weet het heus, mijn verstand werkt echt, maar word door het moederstemmetje van mijn hart, mijn gevoel overstemd.Ik lijd daarbij ook nog aan een ernstig gevalletje beroepsdeformatie...
Heeft er iemand hoofdpijn dan check ik meteen ehm of ze toevallig niet nekstijf ( en dus meningiaal geprikkeld,hersenvlies onsteking ofzo)zijn (werkelijk waar hoor!!)
Drinkt er een babytje in mijn omgeving niet goed en heeft het kind bv ook nog blauwe lippen....dan ehm verdenk ik het meteen van een hart(klep)gebrek( en geloof me k heb er al meer dan 1 in mijn naaste omgeving ontdekt hoor!! ook echt waar!!) Bij het verschonen van een luier van een ander beepje kijk ik vaak eventjes  naar de heupjes( heupdysplasie)... etc etc...
Ehm laatst nog in de warme week werd mijn peuterzoon wakker met een enrome bloedneus...dan ehm check ik m meteen helemaal op blauwe plekken( bang voor iets engs als leukemie, gelukkig niks aan de hand) etc etc....
Ehmmm wat wou ik ook alweer zeggen.Nouja de puber is onderweg,( en ik bedenk allerlei enge dingen) nadat hij vanmrogen als een paard door het huis heen draafde op zoek naar linkerlens,zn pinpasje wassie ook kwijt, evenals zn tas die hij als dagtas mee wilde nemen.Hij had zich in zn hipste kleren gehesen, terwijl de wens was oude kleren voor het abzeilen (ieeeks) en dergelijke....Hij raasde als een kip zonder kop weer naar boven en weer naar benee, op zoek, naar hij wist het niet meer, naar zichzelve wellicht.
Toen ik m net wegbracht, naar de bus stond er een hele kudde kippen zonder koppen, te kakelen en heen en weer te drafen, gelukkig hij valt niet uit de toom.
Ik zal blij zijn als ik hem vrijdagavond weer helemaal heel en vermoeid aan de moederlijke boezem kan klemmen .... :-)

21 opmerkingen:

  1. Aarghh wat een spannend weekje !! Hopelijk is het gauw vrijdag en krijg je niet teveel verontrustende sms-jes :-)

    BeantwoordenVerwijderen
  2. ohjah hmm sms?? hij is weer eens zijn zoveelste mobieltje kwijt....zucht...

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Wat kan een moederhart toch een pijn doen in dat soort situaties. Om nachtmerries van te krijgen! Dus, verstand op nul, schietgebedjes, en maar op het beste hopen.....Sterkte de komende dagen!

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Hé, ik voel met je mee. Mijn dochter is niet zo heel ver weg van me ( Epe) maar wel een hele week weg hè? Wie weet wat ze allemaal uitvoeren. Nachtelijke dropping enzo.

    Sterkte meid, ik denk aan jou!

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Lieve Sillie, succes met deze survival ;-)!

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Losssssssssssssssssssslaten.... moeilijk he! (-; Maar het wordt vast heel leuk (voor hem). Sterkte!

    BeantwoordenVerwijderen
  7. oh wat spannend zeg..brr ik krijg nu al de kriebels als ik er aan denk dat zoonlief ook ooit de wijde wereld intrekt.....dat wordt vast ook afzien.. en leren loslaten..poeh...

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Wat zal hij blij zijn om eens ongestoort stomme dingen te kunnen doen :)

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Arme jij! Ik weet precies hoe je je voelt! Mijn dochter moest een dergelijk programma afwerken in Tsjechië... En dat is ook helemaal goed gegaan, dus dat zal bij jouw zoon vast ook zo zijn!

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Heeeeel herkenbaar, vond het precies zo als jij, loslaten is het moeilijkste wat er is. En als je dan maar 1 hebt zoals hier moet je extra oppassen dat je niet te veel moedert. Zo weten het zo goed.

    BeantwoordenVerwijderen
  11. Oeps, loslaten lijkt me een beetje moeilijk... Gelukkig is oudste hier 11, staat nog aan de vooravond van... Is nog niet helemaal van God los in ieder geval. Pffftttt, dat dat nog maar lang zo mag blijven.
    Sterkte!

    BeantwoordenVerwijderen
  12. herkenbaar, dat gevoel, bij mij barst dat volgende week los; dochter op zeilkamp en zoon 5 dagen naar Straatsburg. Ik ben dan alleen thuis met oudste zoon. Ook wel heel apart, denk ik. Sterkte, voordat je het weet, is ie er weer.

    BeantwoordenVerwijderen
  13. Loslaten het blijft moeilijk!

    Ook al zijn ze tig jaar oud, je blijft zorgen en je zorgen maken. Het gaat niet eens om wat ze doen, maar om wat ze zouden kunnen doen en zouden kunnen overkomen.

    Met vallen en opstaan worden ze groot!

    Sillie, heel veel sterkte deze week en ik denk aan je!
    Mariam

    BeantwoordenVerwijderen
  14. Ja. Dit herken ik wel. Meestal maken wij ons zoveel drukker. Zij maken nergens wat van.

    BeantwoordenVerwijderen
  15. Ha ha ha, herkenbaar. Loop jij je ook niet druk te maken, dat hij z'n id-kaart bij zich heeft en vooral niet kwijt raakt. (dit had ik toen mijn puber naar de Ardennen ging)
    Puber komt aan het eind van de week terug, doodmoe, schor en vies en met een hele baal vieze natte spullen.

    BeantwoordenVerwijderen
  16. Tja, dat loslaten is af en toe gewoon niet tof. Wedden dat ie de tijd van z'n leven heeft!

    BeantwoordenVerwijderen
  17. Hij komt vast stralend en gewoon nog heel weer terug.

    BeantwoordenVerwijderen
  18. Voel helemaal met je mee, lijkt mij
    H E L E M A A L niets. Hopelijk is het snel vrijdag!

    BeantwoordenVerwijderen
  19. Als begeleider ben ik met dit soort uitstapjes meegeweest.
    Juist die kleding die nodig is voor de activiteiten is vergeten .....
    Het junkfood dat weer wel is meegenomen is schandalig ongezond.
    De nachten zijn kort of worden overgeslagen.
    Ach elke keer is het enerverend!
    Maar wel leuk om mee te maken.
    Loslaten is voor de ouders.
    Ontdekken en ervaren is voor de kinderen.

    Vrolijke groet uit Amsterdam-ZuidOost

    BeantwoordenVerwijderen
  20. hij had vast de tijd van zijn leven :-)
    het zal vast -op wat slaapgebrek na misschien- allemaal zeer ok zijn.

    BeantwoordenVerwijderen
  21. Ik vind schoolreisje al eng....gelukkig kan ik nog 8 jaar wachten op dit soort happenings....maar oh...man....wat kan ik me voorstellen dat je je hart vasthoud.....maar hem moet loslaten....

    BeantwoordenVerwijderen

leuk dat je even reageert! bedankt, ik ben dol op reacties!