Ze heeft er gelukkig niet al te veel last van, hooguit jeuk, ik vind het alleen zo een beschadiging van haar mooie nog zo gladde en gave huidje... maar weet ook wel dat t weer helemaal goed komt.
Het nieuwe jaar was ik van voornemens gewoon weer vaker te gaan bloggen, maar om een reden die ik niet weet/kan vinden/grrr komen mijn foto's niet meer zichtbaar op mijn blog. Eerst dacht ik nog dta het aan mijn nieuwe laptop lag, maar nee, ik krijg het werkelijk niet voor elkaar. En dat haat ik vreselijk, dat dingen het na jaren opeens gewoon niet doen....en dat ik bloggen moet zonder een fotootje erbij, dat vind ik namelijk net zo leuk en gezellig, ook vooral bij anderen en ook voor mezelve. Dussss.... ik ga het nogmaals proberen, maar sta open voor ehhm... suggesties die t euvel kunnen oplossen.
Beetje vreemd weer, zo na een lange tijd toch weer eens wat te doen met mn blog. Natuurlijk ben ik het bloggen nooit vergeten, noch mijn blogmaatjes. Bij voorkeur deed ik regelmatig nog even een rondje bij mijn meest favo-bloggers. Maar waarom dan zo lang niks geplaatst? Beetje een combi aan factoren, wat in het kort hierop neerkwam, ik was echt te druk, en gunde me er geen tijd meer voor. Maar ik miste het wel, bijna daaglijks iets te schrijven, maar als ik iets doe, dan wil ik het ook echt doen, en niet wat halfslachtig. Daar had ik geen zin in, en iedere blogger weet, het kost wat tijd en inzet om je blog echt leuk bij te houden. En als je het dan een tijdje niet gedaan hebt, dan ebt de zin weg, dan komt er een soort van gekke zelfverzonnen drempel bij om weer te beginnen. Vervolgens ga ik weer aan van alles twijfelen, moet ik onder een nieuwe naam een echt fris en nieuw blog beginnen net zoals sommige van ons regelmatig doen? Maar ergens hou ik ook wel weer erg van min oude na...
Mijn grote dochter en ik nemen hier afscheid, alweer ruim 2 weken geleden, voordat ze naar Kenia gaat, ik was al niet helemaal lekker(net geopereerd, maar das weer een ander verhaal), daarom thuis reeds afscheid genomen.Ik zal eerlijk zijn toen iedereen weg was, om haar naar Schiphol te brengen heb ik lekker nog een potje keihard zitten grienen, ik snap heus ook dat t super geweldig leuk is zo'n ervaring in het buitenland, maar, ja, ik ben de moeder, ik mag toch wel een traantje laten he? Zo je kind loslaten, zo ver weg, vreemd land.... En dat was niet ...gemakkelijk.... Gelukkig is er tegenwoordig overal wifi etc etc dus kreeg ik de eerste vliegoverstap al een paar berichtjes, de verwachtte overstaptijd van 2 uur bleek 1 uur, iets met zomer-wintertijd en ze hadden ook nog eens vertraging dus nu maar 15 min om over te stappen, ren ren hijg hijg , en dan hoor je dus niks meer. Als moeder denk je dan....waarschijnlijk hebben ze het dan toch gehaald :-) Dan 8 uur later, h...
Ze blijft om op te vreten :-)
BeantwoordenVerwijderenOch, och is ze alweer een beetje opgeknapt? Hopelijk heeft ze er niet zo heel veel last van...
BeantwoordenVerwijderenhm, ach.... voor de rest van haar leven resistent! Dat scheelt!
BeantwoordenVerwijderenBeterschap! en hopelijk niet teveel jeuk...
BeantwoordenVerwijderenVolgens mij blijft ze er gelukkig wel vrolijk onder.
BeantwoordenVerwijderenZe heeft er gelukkig niet al te veel last van, hooguit jeuk, ik vind het alleen zo een beschadiging van haar mooie nog zo gladde en gave huidje... maar weet ook wel dat t weer helemaal goed komt.
BeantwoordenVerwijderenOh jee, veel beterschap, en hoop dat de littekens uitblijven ;-)
BeantwoordenVerwijderenach het schatje. gelukkig zonder veel last.
BeantwoordenVerwijdereneen stipjesmonster :-)
BeantwoordenVerwijderenja het blijft een lekker en lief hapje!
BeantwoordenVerwijderenWat een schatje!
BeantwoordenVerwijderenAch! Waterpokken?
BeantwoordenVerwijderenHeel veel beterschap en hopelijk heeft ze niet heel veel last ervan!!
Groetjes van Christien