Silliesullie

Heerlijk vind ik het, als ik tijdens het spitsuur, wat hier thuis tussen 17-18 uur is, alles van te voren geregeld heb kwa het avondeten. Ik wil dan niet nog laatste vergeten boodschappen moeten doen, ook al kunnen oudsten dat bv ook wel eens voor me doen, toch heb ik er een hekel aan. Het verstoord mijn zogenaamde flow en tevens slaat het bij ernstige tegenslagen wel een deuk(je) in mijn (goede) humeur (soms dan toch). Dus toen ik enkele jaren geleden een crockpot alias slow-cooker kreeg op mijn verjarie, zag ik er wel wat in. Een slow-cooker (voor degene die het nog niet kennen, maakt je eten in langere tijd, op lagere temperaturen gaar, met behoud van geur en smaak en vitamines door die lagere temperaturen, alhoewel daar de meningen over verdeeld zijn, natuurlijk, waarover tegenwoordig niet?) Hier staat hij dan, om ongeveer 12 uur gevuld. Mijn goede vriend de slow cooker, gevuld met een kastanje champignons, rode en blanke ui , knoflook gesnipperd, vlees, in dit geval ...

IK was bevangen, bedolven en gevangen..... Na zo'n zalig weekje niksen, of eigenlijk tijdens....stapelden de wasbergen zich in de spelonken van mijn huis op ( en eigenlijk overal waar ik keek), schone was, al dan niet nog op te vouwen of, juist al gevouwen en wachtend om uitgedeeld te worden, vieze was, voor in de machine, natte was om opgehangen te worden. Het stof van zo ongeveer de hele winter daalde massaal neer, veel van het speelgoed, wat braafjes in (ON) handige stapeldozen zat, werd tevoorschijn gehaald en er werd meegespeeld( das altijd een hoeraatje waard) en liep 's avonds niet zelf terug de doos is. Stapels lekker leeswerk, voor de kindjes, en ook voor mijzelf, tijdschriftjes, boeken, kookboeken  !! en culinaire tijdschriften had ik om me heen verzameld, ik was van plan mijzelf eens lekker door de stapels heen te worstelen, en ehm deels is dat ook gelukt, maar ook die stapels ...sluipen niet terug de leesmand in. Het rommelde maar op/aan om me heen .....

In onze korte maar zalige vakantie, de lege agenda.... Dat we dingen deden en genoten van wat sommige saai (durfden te) noemen...   iets met boodschappen doen met je moeder en zusje gevaarlijk snijmes en planten   en er was vuur... Een eerste keer s'avonds, met wat ik noem, het kleine gezin (= klein want kleiner aantal, en alleen de kleine kindjes) naar de bioscoop voor een echte film...klik vooral op de trailer, het is een echte aanrader! Zo prachtig mooi, een overweldigende natuuropnames...wauw!     KLIK hier voor meer deelnemers en als je zelf ook eens mee wil doen.  

knipperdeknip zingt de kapster... met wat restjes wol  eindeloos Fantasiespel Oef gelukkig (net) niet hun eigen haartjes. Wel lopen er wat kale little ponies rond. Maar van hun dino-collectie, nou en die waren wel eens aan een opknap beurtje toe. Was namelijk al eeuwen geleden.    

Ook ik koop (en verkoop) wel eens wat op MP, en ik hoor en lees daar verschillende ervaringen over, en dus wou ik mijn ehm tactiek eens delen. Als ik een item begeer, zeg een, nee ik bedoel natuurlijk DE fantastische(hoehebikooitzonderkunnenleven)kaasmolen van de tuppertut, dan zoek ik die op en bekijk het aanbod eens, wat meestal vrij overweldigend is op mp. Dan bekijk ik de woonplaats van de verkoper, om te kijken of een of ander eventueel door manlief meegenomen zou kunnen worden op zijn route werk->huis. (dat scheelt weer verzendkosten en het voordeel van thuis ophalen, vind ik, dat je het gewenste item nog even in het echie kunt bekijken voor de koop, alhoewel wij nog geen enkele keer om die reden een koop niet hebben laten doorgaan.) Door al dat rondsnuffelen krijg ik dan wel een idee wat de gemiddelde tweedehandsprijs voor het item is, en tevens heb ik natuurlijk de nieuwprijs ook opgezocht. Want als iets als nieuw word aangeboden, voor een prijs ongeveer gelij...

Het vliegt voorbij, deze week krokus-vakantie, ik maak van tevoren het liefst niet te veel plannen en afspraken, zodat IK in ieder een fijn vrij en relaxed gevoel krijg, een lege agenda, geen gejaag, geen gehaast, geen rennen en vliegen. En toch, het vliegt voorbij deze zalige niksdoeweek en komen we bijna tijd te kort, zo we maakten eens een cake, in mijn heerlijke nieuwe oven, zooooo blij mee nog steeds. Maar goed, een cake dus, waarbij de kleintjes het beslag lekkerder vonden dan ehm de uiteindelijke  cake. Kleinste heks dochter brulde verontwaardigd, met haar kleine snerpende stemmetje; het is gewoon brood geworden, en weigerde de bruine korst ervan op te eten. En jah, mijn kinderen smikkelen nog steeds gewoon de beslagkom leeg, ondanks die vreselijk enge rauwe eieren die erin zitten. Life is dangerous!

Vanmorgen stelde vlijtig Liesje, van www.huisvlijt.com op haar blog de vraag, waarom blog jij en dat vond ik zo'n leuke vraag, daarbij heb ik daar zo'n uitgebreid antwoord op, dat ik besloot om daar zelf ook eens een blogje aan te wijden. Inmiddels als bijna 4 jaar geleden, kwam ik tijdens het googlelen, op het blog van Teunie van www.eenvoudigleven.blogspot.com terecht, en niet alleen kreeg ik antwoord op mijn zoekterm, ik werd gegrepen door haar leuke en open manier van schrijven, dacht regelmatig.....waaaaauwie..... en las zo ongeveer in 3 dagen haar hele blog door en begreep ondertussen dat er een soort van paralel universum was, te weten, de blogwereld.....fascinerend, en tegelijkertijd fantastisch, wat een mogelijkheden. Ik ben toen meteen een blog begonnen, bij blogspot, waar ik nog steeds zit, omdat dat gewoon een zeer gemakkelijk en gebruikersvriendelijk program heeft. Maar ik begon dus zomaar in de wilde weg met bloggen zonder, een bepaald onderwerp, zonder visie...